วันพฤหัสบดีที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2551

ไปเที่ยวสวนสัตว์

วันนี้น้องพิงค์จะไปแอ่วสวนสัตว์พาต้าค่ะ เตรียมตัวแต่งสวยไว้แล้ว พร้อมออกเดินทางแล้วน๊า

เย้...เย้... จาไปแอ่วผ่อนก ผ่อหนู ผ่อลิง ชะนี แล้วเน้อ...


นั่นตัวอะไรคะพ่อจ๋า...กินผักบุ้งดิบๆ ดูน่ากินดีจัง ถ้ามีส้มตำแซ่บๆ ด้วยยิ่งหย่อยนะ


ตัวนี้เขาเรียกว่า แกะ จ้า



แล้วตัวสีน้ำตาลนี้ตัวอะไรคะ? มันจ้องน้องพิงค์ใหญ่เลย



ตัวนี้เขาเรียกว่า แพะ จ้ะลูก มันกินผักบุ้งได้ หนูลองเอาให้มันกินดูสิ


พ่อจ๋า...มันกินผักแล้วลามมาจะกินมือน้องพิงค์แล้วนะ ไม่อาวแล้ว...
ฮ่า..ฮ่า..ฮ่า... (เสียงหัวเราะของคนอื่น ยกเว้นน้องพิงค์)




ไปดูนกกันดีกว่า...แต่ว่า...ต้องระวังไข้หวัดนกกันด้วยนะคะพ่อ


ขอน้องพิงค์มาดูแกะอีกรอบได้ไหมคะ น้องพิงค์ชอบขนแกะจัง ดูนุ่มดี แต่ดูเหมือนมันคงไม่ยอมอาบน้ำเลยใช่ไหมคะ? เลยดูมอมแมมไปหน่อย

เสือโคร่งตัวใหญ่ น่าเกรงขามมาก จนแม่ชักหวั่น ๆ กลัวมันจะแหกกรงออกมาขย้ำ พ่อบอกว่าแม่คิดมาก (ประสาทนั่นเอง)


หมีตัวใหญ่..ดูน่ากลัว พ่อจะพาน้องพิงค์ลงไปดูหมีอย่างใกล้ชิด แบบเกาะกระจกดูชั้นล่างเลย แต่แม่ไม่ยอม กลัวหมีเห็นน้องพิงค์แล้วจะพังกระจกออกมาทักทาย อิอิ...


หลังจากที่เที่ยวแบบ (แม่) ใจหายใจคว่ำแล้ว เราก็มาพักเหนื่อยกันที่ชั้น 6 ของห้าง ก่อนเดินทางกลับ แม่สัญญา (กับตัวเอง) ว่า จะไม่พาน้องพิงค์มาเที่ยวแบบนี้อีกแล้ว เพราะกลัวลูกจะได้รับอันตราย (คิดแบบแม่ขี้กังวลนั่นเอง)

วันพุธที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2551

ควันหลงวันลอยกระทง


คืนวันลอยกระทง พวกเรายกขบวนไปทานข้าวนอกบ้าน เพราะแม่ครัวเอกทำกับข้าวไม่ไหว เหนื่อยจากการเดินทางไกลถึง 12 ชั่วโมง เราไปทานข้าวร้านประจำใกล้ ๆ บ้าน ช่วงที่รอกับข้าว น้องพิงค์ที่ไม่ค่อยชอบนั่งอยู่กับที่นาน ๆ ก็อ้อนขอให้พ่อพาเดินดูนั่นดูนี่ สุดท้ายก็มาหยุดตรงหน้าตู้ปลาตัวใหญ่ตัวนี้แหละค่ะ


อุ๊ยกับป้าอ๋อยกำลังนั่งคุยกันให้สมกับที่ไม่ได้เจอกันนานหลายเดือน


อุ้มผลัด 2 * 2 เจ้าค่ะ คราวนี้ป้าอ๋อยต้องอุ้มแทนพ่อที่ขอตัวไปหม่ำๆ ก่อน


อิ่มหนำสำราญแล้ว เราก็กลับมาจุดประทีปและปล่อยโคมไฟกันค่ะ























โต้ลมหนาวยามเช้า

ลานเอนกประสงค์ ดีไซน์เก๋ด้วยปลาโลมาเล่นลูกบอล....

เช้าวันอาทิตย์ ซึ่งเป็นวันที่สอง ที่น้องพิงค์กลับมาเชียงใหม่ครั้งนี้ เป็นเช้าที่สดใส รับเทศกาลลอยกระทง แต่คนที่ไปลอยกระทงเมื่อคืนที่ผ่านมาอาจจะงัวเงีย ไม่สดชื่นก็ได้นะคะ อากาศยามสายนอกชายคาบ้าน ประมาณ 15 องศา กำลังเย็นสบาย น้องพิงค์ก็เลยเดินเล่นอย่างสบายอารมณ์เลยล่ะ




น้องพิงค์ชอบมองปลาโลมา บนพื้นถนน เพราะมันเหมือนกับปลาที่น้องพิงค์เห็น ตอนที่ไปเที่ยวสยามโอเชี่ยนเวิล์ด ที่ห้างสยามพารากอน เมื่อเร็วๆนี้ ตอนนี้ น้องพิงค์ไม่ค่อยจะมีอารมณ์จะนั่งรถสามล้อค่ะ เพราะอยากหัดเดินมากกว่า

ไม่ได้มาบ้านที่เชียงใหม่เสียนานร่วม 3 เดือน น้องพิงค์ยังไม่คุ้นกับสิ่งแวดล้อมรอบตัว เลยเกาะแม่แจ ไม่ค่อยจะกล้าเดินเองในช่วงแรกๆ แต่คงอีกไม่นาน ท่าทางมีแววฟ้องว่า ละอ่อนคนนี้จะเดินคล่องจนผู้ใหญ่จับไม่ทันแน่ๆ อิ...อิ




เดินชมสวนเสียเพลินจนลืมเวลา ชักเมื่อยแล้วล่ะ หิวด้วย ตอนนี้น้องพิงค์ก็เลยยอมนั่งรถสามล้อ ยอมให้แม่ป้อนข้าวฝีมือป้าอ๋อยโดยดี ตอนนี้น้องพิงค์เจริญอาหารขึ้นเยอะกว่าตอนอยู่กรุงเทพฯมาก เพราะว่าครัวที่นี่มีทุกอย่างพร้อมให้ป้าอ๋อยแสดงฝีมือทำอาหารให้น้องพิงค์เจ้าค่ะ....หม่ำๆๆ ลำแต๊ๆ เจ้า

ว่างๆมาแวะเยี่ยมน้องพิงค์บ้างนะคะ

เว็บไซท์หลักของน้องพิงค์คือ http://www.littlepink2006.com
















วันอังคารที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2551

แอบซิ่งอีกแล้วค่า

เช้าวันนี้อากาศแจ่มใส แม่ต้องไปทำงานอีกตามเคยแม้ว่าจะเป็นวันหยุด ส่วนพ่อเมื่อคืนกลับดึกเพราะไปงานเลี้ยง น้องพิงค์เลยฉวยโอกาสนี้แอบย่องลงมาข้างล่าง คว้าเจ้าสามล้อ (ไม่มี) เครื่องคันนี้มาด้วย กะว่าจะขับไปเที่ยวข้างนอกซักหน่อย อิอิ...
คงไม่มีใครแอบตามมาอีกนะ ป้าอ๋อยกำลังทำอาหารเช้าให้น้องพิงค์ คงยุ่งวุ่นวายกับกระทะแน่ ๆ แม่ก็กำลังแต่งตัวจะไปทำงาน วันนี้ปลอดโปร่งจริง จริ๊ง...ฮ่าฮ่าฮ่า...
คันนี้คงไปไหนไกลไม่ได้แน่ ๆ อย่างมากก็คงที่บ้านคุณปู่คุณย่าเท่านั้นเอง แถมต้องใช้แรงตัวเอง แย่เลย เหนื่อยสุดๆ อย่างนี้ต้องแวะซื้อน้ำ ซื้อขนมตุนไว้ก่อน
แหงะ...ใครเดินมาข้างหลังน่ะ เสียงกระแอมนี้ คุ้น ๆ...
จะรีบไปไหนน้องพิงค์ แอบหนีเที่ยวอีกแล้วน๊า เผลอไม่ได้เชียวนะแม่สีชมพูตัวน้อย
แหม...พ่อจ๋า แค่ลงมาสูดอากาศ เดินเล่นแก้เบื่อเท่าน้าน... ไม่ได้คิดหนีเที่ยวไปไหนเล้ย
จริงเหรอจ๊ะน้องพิงค์?

อยากไปเที่ยวเดี๋ยวพ่อพาไปก็ได้จ้ะน้องพิงค์

นั่นแน่...น้องมีน ทำอะไรอยู่จ๊ะ ไปเที่ยวกับพี่พิงค์ไหม
พี่พิงค์ทำอารายน่ะ รองเท้านั่นน่ะของพ่อน้องมีนนะคะ
อ้าวเหรอ..พี่ขอยืมใส่แป๊บนึงได้ไหม มันจ๊าบดีน่ะ พี่ชอบ

พ่อจ๋า ... น้องพิงค์อยากได้รองเท้าแบบนั้นมั่งจังเลยค่ะ กำลังอินเทรนด์ด้วยไม่ใช่เหรอคะ?
มันจะเอาท์แล้วลูก อย่างหนูต้องสวมรองเท้าแบบนี้ดีแล้ว ดีต่อเท้าเล็ก ๆ อย่างนี้นะจ๊ะ ไปซื้อกับข้าวกันดีกว่าลูก พ่อชักหิวแล้วสิ เมื่อคืนก็มัวแต่ร้องเพลง

อัพเดทข้อมูลกันหน่อยดีกว่านะ ระหว่างรอป้าอ๋อยซื้อกับข้าว
งวดนี้พลาดอีกจนได้เรา...วันพระไม่ได้มีหนเดียวฉันใด น้องพิงค์เชื่อว่าสักวันต้องขี่รถมาซิ่งแถวนี้ให้ได้ฉันนั้น



ไปเที่ยว

เตรียมตัวออกจากบ้านไปเที่ยวอีกแล้วค่า...วันนี้แต่งแบบสมาร์ทเกิร์ลค่ะ
ดูเท่ไหมคะ? กางเกงตัวใหม่ แต่ซักแล้วน๊า พร้อมเข็มขัดรัดพุงกะทิ ไม่ให้กางเกงหลุด แหะ..แหะ..
วันนี้พ่อพาแม่ ป้าอ๋อยและน้องพิงค์ไปเยี่ยมพี่สาว (อดีต)หน้าห้องของพ่อที่คลอดน้องเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ด้วยน้ำหนักประมาณ 3,500 กรัม ผ่าคลอดเหมือนแม่เลย น้องสุดหล่อชื่อว่า น้อง F4 ค่ะ มีแววหล่อให้เห็นแล้วนะตอนนี้ คุณแม่คนใหม่คุยกับแม่น้องพิงค์เรื่องเด่ะๆ ทั้งน้านเลย แม่โม้ได้ชนิดลิงหลับเพราะมีประสบการณ์มาก่อนนั่นเอง...
นี่คือน้องแอตัวจริง นามว่า F4 อายุประมาณ 1 สัปดาห์ค่ะ น่ารักไหม? แต่น้องพิงค์ว่าน่าหยิกน่าหยอกมากนะ ฟังพ่อกับแม่คุยกับพี่สาวจนเพลินเลยค่ะ
เสร็จสิ้นภารกิจเยี่ยมน้องแอแล้ว น้องพิงค์ก็มาช็อปปิ้งที่เดอะมอลล์อีกตามเคย งานนี้ไม่มีพลาดของเล่นสนุก ๆ เครื่องนี้เล่นไปแล้ว 2 รอบค่ะ สนุกดี
แหม้...มันน่าดูเล้ย บรื๊น..บรื๊น...ซิ่งโลดครับพี่น้อง
คันนี้ก็แรงดี สีสวยสะดุดตา เหมาะกับสาวน้อยวัยใสอย่างน้องพิงค์
ใครจะแซงเราได้ ก็ออกจะซิ่ง สวย ซะชนาดนี้